Level Five is een door kunstenaars gerunde coöperatieve atelierverdieping op een steenworp afstand van de Beurs/Bourse in Brussel. Op het vijfde niveau delen een 75-tal kunstenaars een verdieping met individuele en gedeelde ateliers, een gedeelde bureauruimte, een gemeenschappelijke keuken en gemeenschappelijke ruimtes.

De organisatie van de vloer is geïnspireerd op de gemeentepolitiek en democratische modellen van besluitvorming en actie. Er is een raad gekozen uit de leden van niveau vijf, die de basisverplichtingen van de organisatie organiseert (vzw niveau vijf). Maandelijks is er een forum waar leden van niveau vijf kwesties en voorstellen over de alledaagse omgeving naar voren kunnen brengen om gezamenlijk vorm te geven aan de gemeenschappelijke ruimten van de studiovloer.

De gemeenschappelijke ruimtes zijn waar de leden en bezoekers van Level Five elkaar kunnen ontmoeten. Ze zijn opgevat als open ruimtes die kunnen transformeren in de verschillende vormen die sociale actie kan aannemen: een drankje delen, een vertoning bekijken, een tentoonstelling bekijken, een lezing bijwonen, deelnemen aan een discussie, enz. We voelen dat op deze manier de kloof tussen productie en presentatie in de kunst op niveau vijf wordt verkleind.

Sinds de initiatie van Level Five is er een inspanning geleverd om de kunst te integreren. Dit is te zien in de achtergrond en ervaringen van mensen op de vloer, maar ook in de inhoud en vorm van het artistieke werk. Daarnaast is er een veelheid aan wortels, geslacht en talen. Inhoudelijk en qua vorm bestrijken de leden van Level Five een breed scala aan artistieke disciplines; van schilders tot performers, van academici tot architecten, van beeldhouwers tot sociaal-activisten. Dit ondersteunt ook onze visie op kunst als een sociale en democratische praktijk, omdat alleen binnen een esthetische pluraliteit alle perspectieven tot uitdrukking kunnen komen. Dit streven naar pluraliteit vormt de voornaamste reden voor Niveau Vijf, om te blijven discussiëren tussen ons en de grotere culturele en maatschappelijke context van Brussel.

Brussel is een stad met een groeiend netwerk van ruimtes voor de presentatie en uitwisseling van kunst en cultuur, maar deze groei valt niet samen met de faciliteiten voor de productie van kunst en cultuur, zoals bijvoorbeeld atelierruimtes. Kunstenaars moeten daarom deel uitmaken van het gesprek over tijdelijk gebruik en kunstenaarsateliers: niemand kan ons beter vertegenwoordigen dan wijzelf! Als de overheden (regionaal, lokaal) Brussel als stad voor kunst en cultuur willen profileren, moeten ze het potentieel dat er al is, ondersteunen. Als ze willen dat kunstenaars blijven en een betekenisvolle bijdrage leveren aan de stad, moet er een duurzaam beleid komen voor de productieruimtes voor kunst en cultuur. Bij gebrek aan keuzes hebben we opnieuw gekozen voor een korte periode van bezetting, terwijl we voelen dat we ook samen met de stad of regio een duurzame oplossing kunnen vinden, niet alleen voor ons maar ook voor Brussel.

Vertaald met www.DeepL.com/Translator